2006: 30ste Kleeftocht
Van broeikas en ijskelder

Achtergronden
Niemand zal het ontgaan, we leven tegenwoordig in een broeikas. Wie regelmatig de Kleeftocht loopt, ziet onderweg de tekenen. Echt koud is het nog zelden op de eerste zaterdag van november, bijna niemand draagt nog dassen of handschoenen. Het bos is steeds groener, we banjeren nog nauwelijks door goudgele lanen vol gevallen bladeren. Dit jaar viel ons het grote aantal mestkevers op de paden op (of zou dat komen door al die paardrijdende meisjes?). We horen ook meer vogels. Voor wie de verschillen wil controleren, vergelijke de foto's van 30 jaar Kleeftocht (klik bijvoorbeeld even op 1980).
De herfstromantiek van de Kleeftocht is dus tanende. Maar gelukkig ontdekken we ieder jaar wel weer een nieuw romantisch element. Dit jaar was dat de ijskelder. Deze bleek te liggen in het bos boven aan de Sint Jansberg, enkele meters van het pad waar we al jaren langs lopen. Er stond een bordje bij, waarop te lezen was dat ie behoorde bij een 19de eeuwse villa onder aan de berg. De ijskelder is pas gerestaureerd, niet voor het ijs maar voor de vleermuizen. Als de wereldwijde opwarming doorzet, gaan we er vast nog eens pauzeren.

Foto's
Klik op foto (36 stuks).

Deelnemers
14: Anja de Boom, Désiréé Janssen, Edwin Koopman, Frans Buysse, Fred Voordouw, John Verheijden, Lianne Eikelkamp, Lidwien Jacobs, Martin Bos, Roeland Hofstee, Sjannie van Vugt, Taco Kramer, Wim Bouwens en Wouter van der Meiden.

Bijzonderheden
  • We zijn weer begonnen bij de NEBO in de Heilig Landstichting om 8.40 uur.
  • We waren al onderweg toen Martin op de fiets ons tegemoetkwam.
  • Het weer was prima, weinig wind, s'morgens zon, s'middags bewolkt, geen regen, 4 tot 12 graden.
  • We hadden twee nieuwe gezichten in ons midden: Fred en Wouter. Een van hen is de 100ste loper.
  • Een nieuwe traditie van Edwin: het meten van de erosie op de hellingen van de Moker hei.
  • We hebben extra lang gepauzeerd op de Moker hei. Heerlijk zonnetje.
  • Extra pauze bij de ontdekking van de ijskelder.
  • We bereikten de Deutsche Ecke om 12.40 uur.
  • We zijn weer langs de zwerfsteen op de Parkplatz aan de Kartenspielerweg gelopen. Volgens Martin is het geen zwerfsteen maar een meteoriet. Hoewel... "Ik dacht dus gelezen te hebben dat de steen onderweg op de parkeerplaats een meteoriet was, maar terecht geloofde Roeland er niets van. Het is een kwartsiet, een gesteente van 360 miljoen jaar oud en 3 miljoen jaar geleden door moeder Rijn vanuit midden-Duitsland naar Reichswald gebracht. Dus ook geen zwerfkei. De Rijn stroomde toen nog niet door Nijmegen maar langs/tegen het wald waar we nu bij dat café Duitsland in liepen. Dus steen is waarschijnlijk tegen dat café gebotst en blijven liggen. Maar goed ook dat het geen meteoriet is want dan was er daar waarschijnlijk een heel diep gat geweest en hadden we naar Kleef moeten zwemmen."
  • We hebben in het Reichswald op het zelfde punt als twee jaar geleden een verkeerde afslag genomen. Foei John.
  • Op diverse plekken hebben we mispels ontdekt. Volgend jaar gaan we ze rapen om er wijn van te brouwen.
  • We hebben weer eens de uitkijktoren midden in het Reichswald aangedaan.
  • Hier kwam een ballon overvaren.
  • We bereikten de rand van het Reichswald om 17.00 uur.
  • Vanwege vermoeidheid zijn we via de kortste weg, door de buitenwijken van Kleef naar restaurant Akropolis aan de Gruftstrasse gelopen, waar we om 17.50 aankwamen.
  • Twee van ons, Martin en Taco hebben nog een ommetje gemaakt naar het Denkmal. Zij claimen als enigen de tocht te hebben volbracht. Het Denkmal was trouwens niet verlicht. Energiebesparing?
  • In Akropolis was het weer als vanouds, een Grieks decor van gips, sjagreinige obers, veel en zout eten, glazen als bloemvazen, maar bijzonder gezellig.
  • Lidwien heeft de Kleef sjuffel geintroduceerd: na iedere gang schuift ieder een stoel op.
  • Martin blijkt dan niet de beste wekker te hebben, maar wel de meest efficiente looptechniek. Volgend jaar geeft ie ons les.
  • Om 20.30 uur met twee taxi's terug naar Nijmegen.